Wednesday, December 10, 2008

Athyglissýki

Skólinn er soldið að fara með mig, ég er að verða einstaklega athyglisjúkur.

Ég held þetta hafi allt byrjað í tíma fyrir c.a þrem mánuðum síðan. Kennarinn var að skrifa eitthvað upp á töflu og ég fann fyrir einhverjum kláða á lærinu svo ég sagði eins og hátt og ég gat, "ég er með einhvern djöfulsins kláða í lærinu," á ensku að sjálfsögðu. Herbergin í skólanum eru ekki mjög stór, það er grátt, loðið teppi á gólfinu, gráir skrifstofu stólar á víð og dreif einhvernveginn og allt frekar líflaust. Viðbrögðin við þessum, semí, öskrum mínum um læriskláða fóru einhvernveginn framhjá flestum svo ég endurtók mig. Kennarinn, sem var í þessum tíma mjög hávaxin bresk kona um fertugt, sneri sér við og sagði mér að hafa hljótt. Ég kinkaði kolli og leit út um gluggan.

Glugginn í þessari kennslustofu þekur heilan vegg, vegginn á móti töflunni. Þegar maður gengur inn um dyrnar er taflan til vinstri og borð sett upp í kring á milli töflu og veggjar. Glugginn vísar aftur á móti beint inn í götusund og þar sem við erum upp á annari hæð er oft hægt að sjá dúfur eðla sig eða gera einhvern fjandann á gluggasyllu á byggingunni gagnert glugganum okkar góða. Á þessum degi voru aftur á móti tvær dúfur að berjast um eitthvað plast, ég varð áhugasamur. Á einum tímapunkti stóð ég upp, "taktu þetta plast af honum, hvað ertu að spá?" Bekkjarfélagar mínir litu ekki upp úr glósunum, þeir taka mikið af glósum af einhverjum ástæðum, veit ekki hvað þeir nota þær í, ekki tökum við nein próf.

Breska daman var aftur á móti orðin ansi pirruð á mér, ekki veit ég af hverju, ég var bara að sýna þeirri dúfu sem var að tapa plastbaráttunni stuðning. Það leit út fyrir að hún þyrfti hann. Hún sagði mér að setjast niður fyrir það fyrsta, síðan spurði hún mig hvort það væri ekki allt í lagi með mig, ég væri soldið sveittur. Það var þá sem ég fattaði að ég var löðrandi í svita og mér til mikillar óhamingju fattaði ég líka að ég var í hvítum stuttermabol, frekar lélegt kombó. Ég hafði greinilega orðið æstari en ég hélt, hún sagði mér að fara fram. Þá rétti einn bekkjarfélaginn upp höndina, "verður þetta á prófinu?" Hún hvæsti á hann, "hvern djöfulinn heldurðu, krakkafjandi.?" Svo kveikti hún sér í sígarettu og rauk út.

Við höfum ekki séð hana síðan, ég benti bekkjarfélögunum pent á það að það væri meiriháttar dúfuslagur í sundinu og þeir sneru sér við og horfðu á með barnsgleði í augunum. Athygli mín var samt farin annað, ég var orðinn nokkuð svangur svo ég fór fram.

Frammi er einskonar móttaka, það er ritaraborð til vinstri við innganginn sem er beint á móti borði sem situr meðfram veggnum og geymir fjórar tölvur. Við enda þessa borðs er samt sjálfssali, hann var í hugsunum mínum. Þessi sjálfsali er oft tómur, samt sé ég bara einn mann nota hann. Deildarstjórann okkar, skólastjórann ef þið viljið. Hann er ekki feitur maður, hann er með kringlótt gleraugu, gengur yfirleitt um í gallabuxum og dökkum peysum og hárið á honum er alveg eins hárið á Larry David. Satt best að segja lítur hann alveg eins út og Larry David. Sjálfsalinn var tómur, ég blótaði himnunum og fór svo fund LD eins og við köllum hann.

"Hey, LD." Sagði ég, nokkuð dimmur í rómi, "hvað í ósköpunum kom fyrir allt sjittið í sjálfsalanum?" Hann kom út úr skrifstofunni sinni, sleikti súkkulaði af puttunum og horfði bara á mig. Hann horfði á mig í c.a 3 mínútur svo ég spurði hann aftur og hann benti mér að koma inn í skrifstofuna hans.

Þegar ég kom inn sá ég lítið annað en súkkulaði stykki og kóladósir. Hann var að hamstra þetta maðurinn. Ég spurði hann, "af hverju ertu að hamstra þetta maður?" hann hafði enginn svör á reiðum höndum en bauð mér Snickers og ég þáði. Við stóðum þarna andspænis hvor öðrum, ég borðaði súkkulaði og hann fékk sér kóla.

Síðan fattaði ég að ég var að missa af dúfuslagnum og fór aftur í tíma.

Tuesday, December 2, 2008

Dapurlegt

Ég varð soldið dapur núna rétt í þessu, ég var að hlusta á "Les Champs Elysses" og byrjaði að hugsa um hvernig það er kafli búinn í lífi mínu. Ég á, að öllum líkindum, aldrei eftir að búa í húsi númer 34 á miklubraut, vakna klukkan c.a 12 á laugardegi og hella weetos í skál. Fara upp stigann og horfa á sjónvarpið í kannski svona tvo tíma, fara aftur niðrí herbergi og í tölvuna, búa til lélega tónlist í c.a klukkutíma. Eyða einhverjum tíma í ekki neitt, fá hugsanlega sirloin steik sem mamma er búin að elda fagmannlega og fara svo á fyller með Gísla, Sollu, Dóru og öllu þessu liði.

Ég hef samt á tilfinningunni að ég sé að skapa svipaða aðstöðu núna, það gæti verið að ég eigi eftir að sakna þessa tíma, þegar ég drakk "winter ale" og fór í partý í skrítnu vöruhúsi þar sem maður sendir sms í númer og það er sýnt á vegg. Ég veit það ekki, vonandi.

Laugardagar í húsí númer 34 á Miklubraut voru alltaf frekar skrítnir, mjög þægilegir. Það var einhvernveginn aldrei neitt að gerast, pabbi lá yfirleitt í sófanum í stofunni niðri og las bók eða var inn í vinnuherberginu sínu að lesa bók, mamma horfði kannski á sjónvarpið eða las sjálf bók og ég var yfirleitt í tölvunni. Húsið var algerlega kyrrt, nema þegar einhver kattanna sem við áttum á því 14 ára tímabili sem ég bjó þarna gerði einhvern skandal. Tommi myndi kannski koma með dauða mús inn í húsið, eða lifandi fugl. Sófus myndi yfirleitt ekki gera neitt, nema kannski vera grautfúll út í allt og alla (hann var skemmtilegur köttur), Boris væri væntanlega vælandi og Nóri líka.

Sorrí með þessa katta gloríu þarna.

Ef að Guðmundur var heima þá horfði hann yfirleitt á tímatökur í formúlu 1, stundum gerði ég slíkt hið sama. Það mætti segja að það væri chillað mikið, gríðar mikið.

Wednesday, November 26, 2008

Ég hef komist að því undanfarið hvað mér finnst lygilega gaman að skrifa bull, eitthvað sem er svo ótrúlega fáránlegt að það meikar eiginlega ekki sens. Til dæmis höfum við félagarnir hérna úti (www.verbalconfetti.com) verið að leika okkur að því að skrifa feik auglýsingar (trailera) fyrir bíómyndir. Minn var mjög mikið rippoff af Die Hard 3 nema að myndin snýst um lögreglumann sem hefur verið vísað frá störfum tímabundið af því hann er heróinfíkill. Hann þarf að koma aftur til þess að stoppa finnskt teymi hryðjuverkamanna en þeir eru allir sérfræðingar í sprengiefnum, myndin heitir "The Explosionist."

Ef lesendur (lesandi vill) vilja get ég sent þeim þennan trailer á msn eða e-mail eða eitthvað en mér finnst hann dáldið skondinn.

Við erum líka að skrifa stuttmyndir sem verða teknar upp og ég er soldið að stela frá fóstbræðrum í minni mynd en það er semí spoof af svona týpískri nemanda mynd sem er úber dramatísk en með hræðilegum samræðum og allskonar "continuity" villum (eins og sápuóperan í fóstbræðrum þar sem fólk er allt í einu með öðruvísi bindi og hatta milli setninga). Virkilega hressandi að vera sáttur með vinnuna sína.

Eitt af því sem ég er ótrúlega ósáttur með núna er 30 Rock þátturinn minn, djöfull sýgur hann mikið af typpum.

Tuesday, November 18, 2008

Böstandi böss

Ég þurfti að skrifa svokallaða "deskjokes" fyrir sketch kúrsinn minn. Ég er nokkuð viss um að mínir verði meira absúrd eftir því sem á líður þessa tíma, mér er nefnilega frekar illa við kennarann minn í þessum tímum.

The Seth Rogen vehicle "Zack and Miri Make a Porno" opened this weekend at the no.2 spot at the box office. When approached for comment the actor was amazed that people still haven't realized that he can't act.

This just in: Coca Cola is popular/ running makes you tired/ candy tastes good/ sex is fun. I can't really decide on these.

A woman in her late 20's drowned off the coast off the Philippines this morning, when reached for comment the Ocean said: "what, it's my fault the bitch can't swim?"

Three Cows have mysteriously disappeared in the countryside of britain over the last month leaving farmers dumbfounded. When asked whether she thought the incidents were related, local cow said "moo."

Scientists thought they had made a startling discovery when they sent a probe to Mercury as they saw that it looked just like their back lawn. They then realized that the probe had crashed, these scientists were subsequently fired... into outer space.

John McCain was seen buying some clothing items over the weekend, one of which was reportedly an "I am with Stupid" t-shirt.

The comic book movie The Green Lantern has been given the green light to go into production and will cost many greenbacks. Sources say that Green Day will provide the soundtrack and that Eve Green will star. Shooting will start in Greenwich and there has been talk of so called "green screenings", which, of course are environmentally sound. Originally the plot was supposed to be taken from a Graham Green novel but legal issues have arisen about that, the plot will now involve the green goblin and how the green lantern, played by Seth Green, will stop the greenhouse effect. No news on the Green Party's involvement as of yet.

Now on to sports: Chris Paul is a machine. After he became the first man to ever score 20 point and hand out 10 assists in six straight games to start a season a North Carolina based scientist has confirmed that Chris Paul is indeed a robot and that he made him. When reached for comment Chris Paul only said: "computer says no." Then his head exploded.

CBC journalist Mellissa Fung said she was kept in an underground chamber west of Kabul for nearly four weeks before being released on Saturday.
Fung described her 28-day ordeal in a videotaped interview with Afghan National Directorate (NDS) security director Amrullah Saleh.
"The cave was very, very small," said Fung.

Scarlett Johanson gave birth to two kittens this week, one was called Snowflake and the other Juxtaposition. Mother and offspring are in good health.

A soccer match in Bolivia ended with players fighting with police. Eduardo Zenteno, a player from the losing side, Aurora would not leave the field when he received a red card for a bad tackle. The referee asked for the assistance of police officers but that resulted in Eduardo's teammates fighting the police. The goalie even hit them with the corner flag. As a result of this cocaine, amfetamin, speed and all uppers have been put on the list of banned substances in the Bolivian league.
In other news the next round of games all ended in 0-0 draws.

This just in: If my spouse hasn't cooked me meal by the time I get home I'll go berserk.

Monday, November 10, 2008

Persónulegt

Eftir hvað sem það er sem hefur verið í gangi á Íslandi undanfarið hef ég séð að það er kannski ekki það skynsamlegasta í heimi hjá mér að fara að vinna heima þegar þessi skóli er búinn. Ég las einhverstaðar að það væri verið að spá 10% atvinnuleysi á Íslandi bara núna í Desember, það er ruglað mikið. Ég hef því lagst undir feld og íhugað kosti mína, ég held það sé best fyrir mig að halda mig hér Í Vancouver þar sem ég þekki borgina og fólk hérna. Það er líka mjög góður Háskóli í miðbænum, mjög dýr en góður. Ég veit ekki hvort ég komist inn en það er eins gott að reyna svo lengi sem LÍN getur lánað mér pening fyrir honum, ef ég get lokið því námi ætti ég að geta fengið atvinnuleyfi hér á landi og svo framvegis. Ef skyldi svo vera í pottinn búið þá er aldrei að vita nema að hlutirnir á Íslandi hafi lagast eftir þann tíma og það væri vænlegt fyrir mig að koma heim, ég veit það ekki. Svona er áætlunin enn sem komið er, annað veit ég ekki.

Pís át.

Monday, November 3, 2008

Enski Boltinn

Ég skrifa yfirleitt ekki um enska boltann, það að ég veit ekki mikið um hann gæti haft eitthvað að segja um það en á hinn bóginn þá er fátt sem ég veit mikið um svo ég hugsa að enski boltinn sé alveg jafn gott umfjöllunarefni og hvað annað.

Ég hef verið djúpt hugsi um liðið "mitt" í ensku úrvalsdeildinni þar sem þeir töpuðu sínum fyrsta leik núna um helgina. Ég er að tala um liverpool fyrir þá sem ekki vita. Ég er alltaf óviss um Liverpool aðallega af því ég get ekki verið viss um þá, liðið hefur ekki gefið mér neina tyllu til þess að fóta mig á. Þeir hafa ekki unnið deildina síðan ég var fjögurra ára, að vísu hefur þeim tekist ágætlega upp í hinum ýmsu bikarkeppnum, Champions league til dæmis, ég hafði litla trúa á þeim. Eins og kannski sést á þessum skrifum mínum þá er ég ekkert rosa góður áhangandi, ég vil ekki trúa á þessa menn af því þeir (og þegar ég segji þeir þá meina það mix af mönnum sem hefur spilað fyrir Liverpool síðan svona c.a 2000) hafa alltaf brugðist mér þegar ég hef trúað á þá.

Núna eru þeir, ásamt Chelsea, efstir í deildinni og ég er frekar taugaóstyrkur. Ég er óviss um að liðið innihaldi þau gæði sem þarf til þess að vinna deildina og miðað við viðbrögð sem ég hef lesið á netinu þá eru flest allir stuðningsmenn liðsins í sama báti. Það er grein á soccernet.com sem heitir "The Fifth Official" þar sem einhver gæji gerir grín að öllu sem viðkemur enska boltanum, hann sagði að Liverpool hefðu ekki það sem þyrfti til að lyfta bikarnum, viðbrögðin vru flest á þessa leið: "you'se a wanker", "'e mus' be off 'is 'ead 'e muss'" eða, "bloody everton supporter." Ég er nokkuð viss um að flestir Man U eða Chelsea aðdáendur hefðu hugsað með sér: "Ok við sjáumst í Maí, moðerfokker," ef hann hefði sagt eitthvað svona um þeirra lið. Púlarar eru aftur á móti, réttilega, frekar taugaóstyrkir og þó ég voni að Pool nái að halda þetta út þá efa ég það stórlega.

Í öðrum fréttum þá er ég að fýla Robbie Keane þó hann hafi bara skorað tvö mörk, og það í meistaradeildinni.

Friday, October 24, 2008

íslenskur körfubolti í dag

Eftir að útlendingarnir hurfu að mestu úr íslenskum körfubolta var ég einn þeirra sem hélt að það myndi styrkja boltann til muna. Íslenskir leikmenn myndu fá fleiri tækifæri og deildin yrði ennþá jöfn, það var mér sérstaklega mikið fagnaðarefni að Grindavík skyldu ákveða að senda sína kana heim (eins leiðinlegt og það er fyrir einstaklingana sjálfa) þar sem Grindavík eru með mjög, mjög gott lið af íslendingum. Kr gerðu það ekki, það er allt í lagi ég myndi ekki gagnrýna þá fyrir að reyna að sila sínu besta mögulega liði, þetta snýst um að vinna. Það sem ég hef samt tekið eftir, og þetta er einungis úrslit sem ég sé á netinu, ég er ekki búsettur á Íslandi, er að þessi tvö lið eru í sér klassa. Það er mikil spenna dottin úr deildinni verð ég að segja, KR til að mynda völtuðu yfir Breiðablik núna áðan með c.a 30 stigum. Þá áttaði ég mig á því hvað kanarnir gerðu í raun og veru fyrir deildina, þeir jöfnuðu hana út. Til að mynda, ef Breiðablik hefðu fengið góðan kana og bosman (sem þeir og gerðu) þá hefði þessi leikur verið mun meira spennandi fyrir fram. Úrslitin hefðu að kannski verið þau sömu en það hefði verið meira sjokk.

Í mínum huga eru 3 lið í deildinni núna, Tindastóll, Grindavík og KR. Tindastóll eru með gamaldags solid lið, gamaldags af því það er byggt í kringum aðallega tvo íslenska leikmenn (Svavar og Ísak) og síðan eru fengnir útlendingar til að fylla upp í (þeir eru líka út á landi og þar með með mjög sterkar heimavöll). Allt í lagi með það, KR eru með hálft landsliðið innan sinna raða (djók, þeir eru bara með þrjá landsliðsmenn... nei, fjóra) og síðan Kana, Grindavík eru síðan með hinn helminginn af landsliðinu. Það er því áhugavert að sjá lið eins og Skallagrím (sem falla að mínu mati) sem hafa verið mjög góðir upp á síðkastið ganga í gegnum skriðu eftir skriðu stórra ósigra, kannski ekki skrítið ef litið er á leikmannahópinn. FSU hafa verið óstabílir til að byrja með enda með ungt lið en þeir eiga eftir að veita liðum skráveifu og ég efast um að þeir falli. ÍR eru því miður í sömu stöðu og Skallagrímur en samt sem áður með nokkra íslenska burðarbita sem gætu haldið þeim uppi en þeir unnu KR í úrslitakeppninni í fyrra og tóku Íslandsmeistar Keflavíkur í 5 leiki, leiddu þar á meðal 2-0 ef mig minnir rétt. Þeir gætu vel fallið.

Af hverju tala ég einungis um þessi lið? Hin 6 liðin eiga að mínu mati ekki séns í titilinn nema að Grindavík hrökkvi í úrslitakeppninni (það gerist að vísu alltaf...) því KR er ekki að fara að gera slíkt. Akkúrat núna sé ég ekkert lið vinna KR og ég myndi aldrei setja mína peninga á móti Grindavík í neinum leik nema þegar þeir spila við fyrrnefnt KR lið. Hvernig er það spennandi? Ég er ekki að sjá það, eins og deildin var jöfn í fyrra hefur bilið milli bestu liðanna breikkað núna. Að vísu verður baráttan um sæti í úrslitakeppninni hörð og sum lið eru jöfn þar en það er erfitt að vera ekki nákvæmlega sama þegar það er vel vitað að þau geta ekki gert risanum skráveifu. Samt skemmtilegt að sjá önnur lið en Keflavík og Njarðvík í þessari umræðu, ekki af því ég hata þessi lið eitthvað sérstaklega heldur bara af því mig langar að sjá aðra liti í úrslitunum.

Á meðan ég man, FSU tekur 8. sætið. KR vinnur deildarbikarinn og Íslandsmeistaratitilinn. Stjarnan tekur bikarinn, ég veit ekki af hverju, ég segji bara svona.

Tuesday, October 21, 2008

NBA!, NBA!, NBA!

Núna er rétt rúma vika í það að NBA deildin hefjist, þar sem síðasta tímabil var ansi líflegt þá er held ég ansi mikil eftirvænting fyrir því núna. Hvað er það samt sem veldur þessari eftirvæntingu? Ég held ég reyni að svara því.

Eins og allir vita þá spiluðu gömlu stórveldin Lakers og Boston um titilinn “besta lið í heimi” síðastliðin júlí mánuð og eru jafn líkleg til þess að gera slíkt hið sama. Boston liðið veit núna hvað þarf til þess að vinna og Lakers fá Andrew Bynum til baka. Mér finnst samt svolítið mikið gert úr mikilvægi hans fyrir liðið.
Þegar Boston og Lakers eru með góð lið á sama tíma vekur það athygli, slík er saga þessara liða. Það ríkir kannski ekki mikil óvild meðal leikmanna (þó að Paul Pierce hafi sagst vera besti körfuboltaleikmaður í heiminum í sumar, titill sem Kobe hefur í hugum margra haldið í nokkur ár) en þegar þessi tvö lið kljást eru þau stærri en leikmennirnir, eitthvað sem er mjög sjaldgæft. Hugsanlega eina dæmið um það að leikmenn taki á sig ímynd félagsins en ekki öfugt í þessari deild, athyglivert nokk.

Vestrið er ekki villt, það er snargeggjað. Hver veit hvað gerist í þessari vestrinu núna? Það era öllum líkindum hægt að veðja á að nokkur lið komist pottþétt inn í úrslitakeppnina, Lakers, Hornets, Rockets... og já ég get ekki fullvissað mig um að önnur lið séu pottþétt, í alvöru. Spurs eru ekki bara að eldest mjög hratt heldur verður liðið án Manu Ginobili fyrri part vetrar, þeir komast að öllum líkindum inn en ég er ekki 100% viss. Blazers eru ungir, liðið er gott að mínu mati mjög gott en það erfitt að segja til um með ung og ósönnuð lið. Hver veit hvað gerist ef Brandon Roy meiðist eða þeir tapa 5 leikjum í röð sem er eitthvað sem gerist oft þegar lið spilar 82 leiki. Ég er ekki viss um að þeir stökkvi til baka, ég vona að þeir geri það þar sem ég er búinn að festa mig tryggilega á aðdáendavagni Trailblazer manna (þangað til þeir þurfa að spila við Lakers).

Gömlu góðu liðin er að verða gömul, ég minntist á Spurs hérna fyrir ofan þar sem Tony Parker ere inn af fáum undir þrítugu. Ef litið er á lykilmenn liðsins eru einungis tveir undir þrítugu, Parker og Rodger Mason en Mason spilaði fyrir Washington á síðasta tímabili og stóð sig nokkuð vel, ég setti hann sem lykilmann af því hann var sá eini undir þessum aldri sem ég vissi eitthvað um og ég tel mig vita dálítið um deildina (það er samt frekar líklegt að ég hafi misst af einhverjum nýliða hjá þeim).
Dallas... ég veit ekki með Dallas. Jason Kidd díllinn hlýtur að vera súr núna, þeir eru allt í einu orðnir ansi gamlir út á velli með Jason Terry og Kidd við stjórnvölin og Stackhouse af bekknum, það gæti háð þeim. Terry er að vísu bara 31 árs og er því enn á besta aldri. Kidd og Stack hljóta samt að vera áhyggjuefni.
Detroit, mér hefur alltaf þótt Detroit liðið ofmeta sjálfa sig þ.e þeir unnu einn titil sem var mjög vel gert en náðu aldri aftur sömu hæðum. Þeir láta eins og þeir séu búnir að vinna 4 titla á síðustu 6 árum, gera ráð fyrir sigrum hér og þar en eru hægt og rólega að renna afturábak niður hól. Þeir eru samt í bestu stöðu þessara liða sem ég hef talið upp, Hamilton er bara 30 ára, Tayshaun Prince er 28 og þeir fengu nýja leikmenn eins og Arron Affolo og Rodney Stuckey á síðasta ári sem eiga eftir að standa sig vel, þeir geta gert góða hluti svo lengi sem þeir fatta að þeir eru ekki Celtics’86.
Pheonix er annað lið sem ég er dálítið búinn að afskrifa, nýr þjálfari, 36 ára Shaq, 35 ára Grant Hill, Steve Nash er ungur í anda en það þarf einhver að segja bakinu hans það, í raun og veru er Amare Stoudamire held ég sá leikmaður sem á eftir að halda þessu liði á floti, án grins hann á eftir að eiga eitthvað skrímslatímabil. Ég skýt á 28 stig, 10 fráköst, Karl Malone tölur.
Ég tala mikið um vesturdeildina en fyrir mér er hún bara miklu áhugaverðari, þar kemur einn löggildur brjálæðingur inn í myndina, Ron Artest. Gæjinn ætti að öllum líkindum að vera á einhverjum lyfjum en það er það sem er svo áhugavertvið hann. Það er aldrei að vita upp á hverju maðurinn tekur og að setja hann í lið sem gæti unnið titilinn ef það helst heilt er bara áskrift á skemmtun. Hvað gera Rockets í ár, komast þeir loksins framhjá fyrstu umferðinni, kaupir Artest sér tígrisdýr, dregur hann einhverja nýliða með sér niður í svaðið, verður hann besti varnarmaður deildarinnar á ný? Það eru svo margar spurningar sem koma upp, enginn veit hvað maðurinn er að hugsa.

Ég held þetta sé komið, ég afsaka vesturstrandar bíasinn en kannski ég ætti að skrifa eitthvað sérstakt um austurströndina einhverntímann, kannski bara. Að lokum ætla ég að koma með meistaraspá, þ.e hverjum ég spái NBA titlinum en ég ætla að segja að Boston endurtaki þetta árið og það verði mjög auðvelt. Það getur enginn staðið í vegi fyrir þeim, í alvöru. Hver ætlar að vinna þá, þeir eru með bestu vörnina, besta leikmanninn og besta þjálfarann. Ég tel mig geta fullyrt nokkuð örugglega að þeir sigli lygnann sjó að titlinum án þess svo mikið sem að svitna.

Monday, October 20, 2008

Sketchur

Ég tel rétt að segja frá því að ég er nokkuð ánægður í skólanum sem stendur, 30 Rock handritið mitt var ekki eins gott og ég hélt það hefði verið en núna erum við að skrifa sketchur (líkar ekki við þetta orð en hvað á maður að gera?) fyrir sýningu sem verður sett saman í lok næstu annar. Ég og tveir félagar mínir ákváðum að hópa okkur saman og skrifa 6 sketchur (djöfullinn) saman. Við fengum nokkrar hugmyndir sem ég er nokkuð stoltur af.

1. Ótrúlega lélegt leikrit sem á að gerast í Rússlandi fyrir bytlinguna eða eitthvað álíka. Trotchski er ný horfinn eða eitthvað álíka. Gömul kona og maður ræða hvað þau eigi lítinn mat, einungis eina kartöflu og hvað þau sjái eftir syni sínum, Dimitri, sem þau hafa ekki séð í sex ár. Dimitri mætir á svæðið stuttu seinna og Rússneska "secret police" á eftir honum. Lögreglan dregur hann út á götu og skýtur hann, dregur manninn í gúlagið og tekur kartöfluna af konunni, þetta er allt sama mjög dramatískt.

2. Tveir gæjar reyna að spila borðtennis en hvorugur þeirra kemur með kúlu. Þeir ræða málin í 4 mínútur.

3. Handrit að Jeapordy, engir brandarar. Pælið í það að ætla að horfa á einhvern geggjað fyndin "sketch show" og síðan kemur þáttur að af jeapordy og það er ekkert fyndið við hann.

4. Gæji í hjólastól kemur inn í íþróttavörubúð með sprungið dekk og vantar hjálp en sölumaðurinn reynir að selja honum skíði og hlaupaskó.

5. Hitler og félagar finna upp nasista heilsuna.

Sjötta atriðið er ekkert sérstakt. Uppáhaldið mitt er lélega leikritið, ótrúlegt að mínu mati en hjólastóla atriðið er líka mjög fyndið með línur á borð við:

Sölumaðurinn setur hlaupaskóinn á vinstri fót mannsins í hjólastólnum:

maðurinn í hjólastólnum: "Ég finn ekki fyrir fótunum mínum."
Sölumaður: "Ég veit, þeir eru svooooo þægilegir."

Yfirmaður sölumannsins kemur síðan, það kemur í ljós að gæjinn vinnur ekki lengur þarna en er alltaf að koma inn í búðina samt. Sölumaðurinn gengur út:

"Ok, ég fer í mat. Sé þig á eftir."
"Nei, ekki koma hingað aftur, ef þú kemur hingað aftur þá drep ég þig," og hann meinar það. Ekki innantóm hótun, ef sölumaðurinn kemur aftur þá deyr hann.

Mér finnst þetta allaveganna alveg mjög fyndið.

Thursday, October 9, 2008

Ég skil ekki

Ég er augljóslega ekki á landinu akkúrat núna og veit þess vegna ekki alveg hvað er að gerast. Það eru samt ákveðnir hlutir sem ég skil ekki.

Ég skil ekki af hverju fólk er í mótmælaaðgerðum, vissulega skil ég að fólk sé hrætt og reitt. Ég er hræddur og reiður. Samt veit ég ekki hvert ég á að beina reiði minni, málið er að vissulega var þessum bankamálum klúðrað. Hvernig veit ég ekki, hvenær veit ég ekki og ég veit ekki hver var að verki, fyrir mér er það samt það sem er mikilvægast núna það sem er mikilvægast er að komist einhverskonar stöðugleiki í þessa stöðu.

Mér finnst líka skrítið að fólk sé einungis að tala um þetta af slíkri alvöru núna, þegar skíturinn er kominn í viftuna og út um og upp um alla veggi. Við horfðum á þessa menn taka skítinn upp, velta fyrir sér hvað þeir ættu að gera við hann, ákveða að kasta honum í viftuna og gera það síðan. Það er einungis núna fyrst þegar það er skítur út um allt að allir eru reiðir, það er ekki eins og krónan hfi verið stöðugasti gjaldmiðill í heimi áður en hvað sem gerðist gerðist.

Ég, augljóslega, veit ekki með þetta. Ég skil ekki alveg hvernig sjálfstæðisflokkurinn náði að halda meirihluta í síðustu kosningum og velti því fyrir mér hvort að þjóðin sé loksins að fatta að við séum ekki "stórasta landið í heimi," við búum að því að vera lítið land. Við getum þjóðnýtt banka og ríkistjórnin getur átt alla spítalana of rafmagn og hvern djöfulinn sem þeir vilja, að mínu mati hefur það sýnt sig að það er óðs manns æði að reyna að vera þessi stórþjóð sem okkur langar svo að vera. Satt best að segja finnst mér það brandari.

Það er auðvelt að sitja hérna í Kanada og skrifa um hvað ísland er lítið land en það er satt, hættum að einbeita okkur að hlutum miðað við höfðatölu og einbeitum okkur að höfðatölunni. Ef það meikar eitthvað sens. Ég er ekki vanur að skrifa um pólitík af því veit voða lítið um hana, þetta er samt það sem mér finnst og hvort sem þau rök sem ég færi fyrir máli mínu eru góð eður ei þarf, held ég, að líta á Íslensku ímyndina þegar stormurinn hefur liðið hjá. Vonandi gerist það sjálkrafa.

Wednesday, October 1, 2008

Sorrý

Ok, ég veit ég var að kvarta um skólann í síðasta bloggi en ég verð að gera meira af því.

Málið er einfaldlega þetta: þessi skóli er lélegur og það er ekki hægt að fara eitthvað í kringum það. Það eru, með mér, 5 gæjar sem geta skrifað eitthvað af viti í 10 manna bekk og þegar ég segji skrifa eitthvað af viti meina ég að hinir 5 ættu ekki að koma nálægt skrifum, ég er ekki einu sinni það góður en ég er augljóslega einn af þeim betri í bekknum.

Það er enginn sem segjir neitt heldur, það er bara verið að líða einhver ömurlegheit. Til að mynda er held ég enginn með neitt rosalega góða sögu í kvikmyndinni sinni af því það var enginn tími settur í söguna. Við áttum bara að skrifa, það gengur ekkert upp. Hvernig á maður að skrifa sögu sem maður veit ekkert um? Ég á í miklum erfiðleikum með að réttlæta veru mína í þessum skóla akkúrat núna, ég hef einungis eitt jákvætt um þetta allt að segja: ég er búinn að bæta mig sem rithöfundur. Ekki það að ég sé rithöfundur en ég er nær því að sjá mig geta skrifa, til dæmis, skáldsögu, ef ég hefði nógu góða sögu.

Ég er gríðarlega pirraður á þessu öllu saman og ofan á það, ef þið finnið einhvern sem er eitthvað góður í að skrifa handrit eða búa til bíómyndir getið þið veðjað kúlunum ykkar upp á það að viðkomandi hefur ekki klárað kvikmyndaskóla.

Fjandinn hafi það.

Wednesday, September 17, 2008

Skólinn

Ég veit ekki með skólann akkúrat núna, það mætti segja að ég hafi óbeit á honum. Helvítinu. Ég er að skrifa kvikmynd í fullri lengd sem stendur, hún er ömurleg, og ég er búinn að skrifa um það bil 27 blaðsíður. Ég væri að alveg til í að segja ykkur um hvað myndin er en það er vandræðalega hörmulegt umfjöllunarefni. Ég get sagt ykkur það, lesendur góðir, að ég er alvarlega að íhuga hvort það sé rétt skref fyrir mig að vera að eiga við þessar kvikmyndir, þær eru erfiðar ég get sagt ykkur það. Aðallega af því öllum langar að vera með puttana í þeim, þegar skáldsaga er skrifuð er það enda útkoman þ.e sá texti er það sem fólk kaupir. Þetta er augljóslega ekki málið með kvikmyndahandrit, það vita allir að framleiðandinn vill kannski breyta einhverju, leikstjórinn vill breyta einhverju, leikarinn vill vita af hverju persónan hans gerir hitt og þetta en það er allt gott og blessað þeir/þau eru bara að vinna vinnuna sína. Það sem tryllir mig er að hver sá sem les handritið vill eitthvað annað en ég og getur skotið holur í hvað persónur, söguþráð og hvað sem er og vill að því verði breytt. Til mikillar lukku er mér nokkuð sama um hvert ég fer með þessa sögu og get því tekið hvaða gagnrýni sem er beint að mér nokkuð auðveldlega en af því sagan er svo djöfull léleg þá er af miklu að taka, það er pirrandi.

Það mætti segja að ég hafi unnið lítinn sigur núna um helgina með því að pumpa út 27 síðum en þetta eru ekki 27 góðar síður heldur svona 22 lélegar síður og 5 ágætar. Það er léleg prósenta. Allavega, nóg af væli.

Friday, September 12, 2008

LjómaHjól

Ég keypti mér hjól í dag. Djöfull er það flott, það er svo fallegt.

Ok, ég þurfti að taka Himnalestina (skytrain) til þess að koma mér á Aðalgötu (Main Street) því þar ætlað ég að kaupa mér hjól. Ég ákvað að taka strætó númer 2 upp Aðalgötu af því hjólabúðirnar sem ég ætlaði að skoða eru eiginlega ekki í göngufjarlægð, eða jú, þær eru í göngufjarlægð ég nennti bara ekki að ganga. Ég tékkaði fyrst eina og sá frekar flott, hvítt hjól. Ég var mjög ánægður þegar ég komst að því að ég heitir Ghost, ég var ekki eins ánægður þegar afgreiðsludaman sagði mér að ég væri of lítill til þess að nota það, eða eins og hún sagði, "If you like your junk you don't want this bike." Ég hélt samt ótrauður áfram því ég vissi af búð ekki svo fjarri þar sem indæll asískur maður gerir upp hjól, ég hafði sagt honum að ég vildi fá sérstakt hjól í búðinni og hann ætlaði að gera það fyrir föstudaginn (daginn í dag), hann hafði ekki gert það. Hann var samt búinn að gera upp illað Peugeot hjól, grænt götuhjól með áletruninni "Mafac Racer" á aftari bremsunni. Allir vita að ég er mafakkin reiser svo ég keypti það að sjálfsögðu. Það er eitt vandamál, hjólastuldur, það er varla hægt að læsa hjól úti yfir nótt í þessari borg án þess að einhverjir ribbaldar mæti og hnuppli þeim fyrir framan nefinu á mönnum og ég má ekki taka hjólið mitt, sem ég hef ákveðið að nefna Ljóma, upp í herbergið mitt. Ég tók Ljóma upp í herbergið mitt, mér er alveg sama. Nema að eigendur hússins geti gefið mér góða skýringu á því að ég megi ekki vera með hjólið inn í herberginu mínu þar sem það er ekki fyrir neinum nema mér. Fávitar.

Í öðrum fréttum hef ég engar fréttir að færa. Ég endurskrifaði handrit að stuttmynd fyrir Kvikmyndaframleiðslu (Film Production) nema og var nokkuð ánægður með afraksturinn. Hann þurfti víst að skila því í dag og fær síðan kannski að leikstýra myndinni. Það eru sex nemar valdir til þess að leikstýra lokaverkefnum (þetta er lokaverkefnið hans) af, að öllum líkindum, 30. Ég ætla ekki að ljúga að ykkur lesendur góðir, það væri frekar feitt að fá handrit í framleiðslu.

Tuesday, August 26, 2008

Biðin er á enda marrafakkaz!

Loksins, loksins, loksins eins og einhver sagði í ritdómi um Sjálfstætt fólk að ég held. Luke's New Couch er komin á youtube og fólk fer að tryllast. Ég er allavega að tryllast.

Skoðið dýrðina:

Monday, August 11, 2008

While he's out to all star weekend to ball

I'm coming with the U-haul.

Mér finnst þetta eiga við þar sem ég er að fara að flytja í byrjun næsta mánaðar. Það verður vonandi feitt þar sem ég verð niðrí bæ með my homies og við getum chillað meira. Ég verð að segja að ég er yfirkvikmyndaskólaður á því núna og sem betur fer erum við að fara í 10 daga frí í næstu viku, það verður svo ruddalegt að ég veit ekki hvað.


Ég sakna þess að fara í sund, ég ætla að reyna að fara í sund í fríinu einhvernveginn. Ég þarf að reyna að minnsta kosti.

Jámm, ég hef ekki hugmyndum hvert ég er að fara með þennan póst...

Það var planað að fara í útileigu en sem betur fer var hætt við. Það hefði örugglega verið gaman með rétta fólkinu en ég hefði farið með ranga fólkinu. FP nemunum, FP stendur fyror film production og allt þetta lið eru eins og beljur á vorin. Þau er eki öll þannig, það er ein gella sem er drullu fín á því og önnur sem er eins sinnep á McDonalds borgara, manni er alveg sama þó hún sé þarna en hún breytir ekki miklu. Maður tæki ekki eftir því ef hún færi skiljiði mig. Hitt liðið er gjörsamlega tryllt á því allan tíman, mér líður eins og ég sé á fyrsta ári í MH nema ég er ég núna og allir aðrir eru 16 ára.

Þau eru samt flest 19+.

Wednesday, August 6, 2008

Random Sjitt

Ég ætla að byrja á því að láta alla sem lesa þetta vita að ég hef ekki hugmynd um hvað ég ætla að skrifa um. Ég fór til Viktoríu sem er á Vancouver Island um helgina, það tíma og peningasóun á hæsta klassa. Við fórum á mánudegi og komum aftur á mánudegi og gerðum ekkert nema eyða pening í mat. Ég hitti líka alveg frábæra konu sem keyrði okkur aftur í ferjuna og þegar ég segji frábær meina ég hræðileg. Ég átti sem sagt ekkert rosa góða verzlunarmanna helgi, betra en að fara á þjóðhátið hvenær sem er. Ég var eiginlega að fatta að ég hata útihátíðir alveg tussu mikið, ég get ekki ímyndað mér að ég myndi skemmta mér eitthvað geggjað vel á slíkum skemmtunum. Jafnvel einhverju langveiku sjitti eins og Hróarskeldu þar sem mér finnst ekki eins gaman á tónleikum og mér ætti að finnast. Ég held ég sé ekki að nota nógu mikið af eiturlyfjum þar, ég nefnilega nota aldrei eiturlyf og þarf held ég að fara að vinna í þeim efnum (bókstaflega... vinna í þeim efnum... ó já).

Allavega, ég veit ekki af hverju mér finnst ekki það gaman á tónleikum. Það gæti verið af því ég hef ekki farið á tónleika enn sem höfða gríðarlega til mín. Premier var að vísu suddalegur, hann var á dánarbeðinu skiljiði mig (djöfull finnst mér gaman að þessu) og það var líka drullu gaman þar. Þangað til að Gísli lenti næstum því í slag og ég (af öllum mönnum) þurfti að ganga í milli eins og Jónas.

Það er 10 daga frí eftir tvær vikur og ég get ekki beðið, ég ætla að gera svo lítið að það verður ekki fyndið. Fólk verður undrandi á mér, "Vá, ég vissi ekki að það væri hægt að gera svona lítið og lifa af." Er það sem þau myndu segja. En já, ég ætla að fara að skrifa eitthva' sjitt um Gattaca með Ethan Hawke, Jude Law og Umu Thurman.

Spoiler: Jude Law brennir sig lifandi í endann á þessari mynd. Hver í fjandanum myndi kjósa að deyja þannig þegar það er ekki verið að sýna fram á neitt? Hann er í hjólastól en væri ekki hægt að skríða út um glugga eða eitthvað? Alveg fáránlegt.

Thursday, July 24, 2008

Dökki Riddarinn

Ég sá The Dark Knight á Mánudaginn og hún var sjúk, helsjúk. Hún var smitandi get ég sagt ykkur, svo smitandi sjúk að ég varð veikur á miðvikudaginn. Það er samt ekkert grín, ég gat ekki farið í skólann á miðvikudaginn. Það er samt djöfulsins synd með hann Heath Ledger þar sem það er nokkuð augljóst að hann hefði átt að koma fram í fleiri myndum, hann dó ekki í endann á myndinni, hvernig snúa þeir sig úr þeirri flækju... Johnny Depp sem djókerinn í næstu mynd, ég eiginlega vona ekki. Það getur enginn leikið þetta hlutverk aftur, Heath tók það, át það og skeit því aftur út, það er hluti af honum núna. Það er ekki hægt að snerta þetta shjitt... bókstaflega.

(það eru spoilerar í eftirfarandi texta, ekki mikli samt. Ekki mikið úr sögunni)

Myndin var samt geðveik, eiginlega meira The Untouchables en eitthvað annað en samt sem áður gríðarlega áhugaverð skemmtun. Það er nokkrir hlutir sem er vert að nefna engu að síður, hvað var málið með röddina hans Batman gamla, ég veit að hann er með eitthvað sjitt sem breytir röddinni hans svo enginn þekki hann, en hún er svo dimm að það mætti halda að hann eigi meira Whiskey en Johnny Walker... heyjó! Sorry. Röddin hans er samt virkilega fokked. Það var líka óþarfi að koma með þetta virkilega augljósa skot á Bandarísk stjórnvöld með vélina sem Batman býr til sem getur hlustað á alla síma í Gotham (a.k.a Chicago). "No one man should have this much power." Duh. "Hey, allir sjáiði. Við erum að grilla stjórnina, takið eftir þessu. Eruði að ná þessu, kommon. Aftur, Morgan, segðu eitthvað meira, bara aðeins minna dulkóðað í þetta sinn."

Allavega, nóg komið.

Wednesday, July 9, 2008

Spennandi Tímar

Það eru spennandi tímar í Vancouver borg þessa daganna. Af hverju? Bíðið róleg lesendur góðir, ég er að fara upplýsa ykkur.

Þannig er mál með vexti, börnin góð, að ég, ásamt nokkrum kvikmyndaskóla félögum mínum, er að fara að taka upp stuttmynd. Nei, ég skrifaði ekki handritið heldur góðvinur minn hann Colin. Myndin er um gæja sem kaupir sér nýjan sófa og heldur partý til þess að halda upp á það, en viti menn, það fylgir böggull skammrifi (eins og gengur og gerist) og hann verður alltof fullur og ælir á sófann sinn. Þetta er gull og ég er ekki að grínast.

Næsta mynd sem við tökum upp (ef þessi gengur vel) verður eftir mig og er handritiði byggt á smásögunni sem ég póstaði hérna upp á dögunum. Cool stöff. Ef þið viljið tékka á handritinu endilega spyrjist fyrir, annaðhvort hérna í kommentunum eða á msn (eins og maður gerir).

En ég er að spá í að bomba bara endanlegu útgáfunni af sögunni hér inn:


The Chronicles of a Hangover: The Headache, the Aspirin and the Porn Director.

“Some nights we got so drunk it’s like we missed the feeling of a never ending headache and a spinning ceiling.”
-Vast Aire of Cannibal Ox, “Painkillers”.

Try and wake up, try and wake up… eyes open… thank god I’m at home but where was I last night… That’s gonna be the question of the day… a shot of tequila and blank, nothing, zilch, zero… man my stomach is upset at me, it feels like I drank clay last night or some sort of solid liquidy substance… better try and fix my head somehow, aspirin sounds like a sound idea… I heard somewhere that sugar water helps to tide your stomach over… it better because anything I eat right now will be projectile in five minutes flat…

Spider monkeys are lucky they’re funny with their running around and screaming, discovery channel’s great when one’s got a headache that feels like Tom Arnold’s career… what the hell happened last night?... I feel like Arnie in “Total Recall”… that’s funny cos’ that’s exactly what I need right now, total recall, love the pun...

-“Hey, what’s up buddy?” I sound like Johnny Cash if his voice sounded like shit.
-“How’s it going? Man, you were pretty wild last night,” sometimes I hate this guy’s guts. He doesn’t sound hung-over at all.
-“Yeah, I can’t remember anything after that tequila shot.”
-Really? That was at… like… one o’clock?
-“Yeah, that sounds about right,” even if I have no clue when I had that shot.
-“Uhm, after that you met that slightly overweight actress and gave her some business card but before that I lost you for like a half hour and then you were giving everybody those business cards.”
-“Business cards? Better check my pockets. Do you remember who this chick is?” I really hope I don’t sound as worried as I am.
-No, she gave you some digits. Look through your phone.
-Yeah all right, see ya later.
-Later.

Checking my pockets…

1. Lighter (don’t know why that’s there because I don’t smoke)
2. Cigarettes (there you go)
3. Cell phone (better check that later)
4. 8 business cards reading:
-------------------------------------------------------------------------------------------------------
Adult entertainment Real Girls Real Action

Johnny Dumoine, Porn Director.

Phone no: 604 789 6789 jdumoine@realgirls.com
-------------------------------------------------------------------------------------------------------

I don’t remember this at all... the overweight actress may be the only person I can call, besides Johnny Dumoine, Porn Director… I’m not prepared to do that… a few text messages from somebody named Claire, that has to be her… calling this chick quite blindly.

-“Hi… uhm… I met you last night and, --“
-“Oh, Johnny, hi,” thank goodness she interrupted me. Her voice sounds kinda nice, sexy. Maybe it’s always like this or maybe she had 8 bottles of whiskey last night.
-“Yeah... Johnny, that’s me. Listen, I’m curious, I know I met you at Morrey’s but I’m having trouble recalling what exactly went down.”
-“You remember the Scepter, right?”
-“The ridiculously expensive hotel lounge? Yes, yes of course I remember that,” obviously I don’t, but sometimes you have to do what you have to do… what does that even mean? “Did I buy you any drinks?”
-“No, but --“

Hung up on her… didn’t need any more information… I can’t believe I went to the Scepter those are like $11 beers, completely outrageous… headache coming back, more aspirin needed… somebody ringing the doorbell, better go check that out… this guy looks about as smarmy as a senators son, wearing a suit that might be cheaper than my t-shirt… two women with him… I don’t see how they could possibly be wearing less clothes without being arrested.

- “Hi, I’m Johnny Dumoine, Porn Director,” he flashes a smile that would break the smarm-o-meter if such a thing existed.
- “Hi, Johnny. I think I have some of your business cards
- “You should have some of my cards. We made a business deal last night.”
- “Business deal?”
-“Yeah, I have a contract stipulating that we can shoot a scene in your house; it’ll only take like an hour,” he holds the contract up next to his face, smile still going.

…is that legal?… what can I do?... he has a contract… but I was drunk… I’ve got to take this, what else is there to do?…

- Okay, go ahead.
- You can watch if you want.
- No, I’m sorry. I have to find someone to sterilize my apartment.

What the shit is this?… it’s fucked up, I might have to move after this… I wonder if they’ll give me a copy of that movie… no, no, no, I don’t need a copy… of course I don’t need it, would I want one?... who cares?…whatever… I need to get out of here… but to do what?... maybe I can hussle some money of this dude to get some beers.

This bar sucks, there are like 8 people in here and if they all combined I would still have more teeth than them … this one’s finished, better order another… I have $10 left of the money I hassled out of Mr. Dumoine… since I’ve got jack all to and tomorrow’s a Sunday I might as well get assfaced tonight… I wonder what Claire’s doing?

“I don’t mean to be troublesome but I could sure use a quick shot of double rum”
-MF Doom, “Figaro.”

Tuesday, July 1, 2008

kanadadagur

Það er Kanada Dagur í dag, a.k.a Canada Day og miðað við útlitið á flestum niðrí bæ þá er líka Hawaii skyrtu dagur. Það er eitthvað sem ég er miklu mun spenntari fyrir. Til þess að fagna þessum merkisdegi þá fór ég niðrá strönd með einhverjum peeps og drakk bjór þangað til mér var tjáð að það mætti ekki drekka bjór úti og löggan kom og bað okkur um að hella bj´ronum okkar í sandinn. Djöfulsins synd verð ég að segja en ég tók niður punkta fyrir verðandi fyllera:

1. Bakpoki.

Ekki mikið meira, það lítur út fyrir að bakpoka fyllerí sé möst hérna í bresku kólumbíu.

Ég var að sjá að James Posey ætlar ekki að vera með Boston á næsta ári, djöfulsins málaliði er hann. Hann vinnur titil og beilar síðan. Ég sá líka að Lakers væru að spá í að fá hann, ég veit ekki alveg hvað mér finnst um það. Á einn bóginn er fínt að fá einn gaur sem maður veit að á ekki íbúð í Choke City eða heimsækir borgina oft (ég er virkilega að draga þess Choke City myndlíkingu niður í svaðið) en á sama tíma þá drap hann mína menn í úrslitinum helvítið af honum. Ég er á grindverkinu enn sem komið er varðandi Posey.

Bara að segja þetta gott.

Wednesday, June 25, 2008

Boston

Það verður bara að viðurkennast, þó mér finnist það ömurlegt, að Celtics áttu skilið að vinna þennan titil. Þeir voru betri, þeir voru það góðir að ég er farinn hugsa um hversu góður Kobe er í alvörunni.

Ég hef alltaf fyrirgefið honum fyrir að vera ömurlegur liðsfélagi (fer í það á eftir) af því hann er týpan sem getur tekið yfir hvaða leik sem er og unnið hann einsamall. Hann fattaði loksins að það er miklu auðveldara að gera það ef spilararnir í kringum hann eru alvöru spilarar en það er fullt af hlutum sem mér finnst hann ætti að gera betur, eins fáránlegt og það er fyrir mig að gagnrýna Kobe. Hann tekur oft stökkskot upp úr engu (ég veit hann getur hitt úr þeim það er ekki málið) þegar liðið hans sárvantar körfu. Hann ætti að chilla aðeins og leyfa sókninni að flæða meira. Ég held að málið með Kobe í úrlsitakeppninni hafi verið að hann hann hafi haldið að hann gæti þetta einn, auðvitað gat hann það ekki og bekkurinn keypti líka 5 rútumiða til Choke City, ég er nokkuð viss um að Vujacic hafi tekið flugið...

Kobe hræðilegur liðsfélagi, hræðilegur. Hann öskrar á liðsfélaga fyrir að grípa ekki lélegar sendingar (það er í lagi að segja "ok, þetta var léleg sending" einu sinni eða tvisvar), hann er alltof uppstökkur og reiður almennt og hvað sem tautar og raular þá treystir hann engum. Sama hversu oft ég heyri hann segja að hann sé farinn að treysta liðsfélögum sínum þá er það ekki satt. Ég myndi ekki vilja spila með gæja sem hugsar eins og svarta mamban, þó ég myndi gjarnar vilja spila með einhverjum sem kallar sjálfan sig svörtu mömbuna.

Ég geri mér grein fyrir því að allir bestu körfuboltaspilarar, gleymið því, íþróttamenn eru með svona mean streak en það er tími og staður fyrir slíkt, þeir bestu vissu hvenær þeir áttu að hita undir liðsfélögum sínum og hvenær þeir áttu að "hugga" þá.

Allavega, pís át.